WSOP - Deel 2
Zaterdag 28 juni, 13:00
|
Vegas is een gekkenhuis in het weekend. Met meer dan 4000 spelers was het $1500 toernooi van vandaag volzet. Ik had me gehaast om op tijd in het Rio aan te komen, want ik moest me nog registreren, maar het was dus een maat voor niets. Dan maar taxi terug naar Ceasars, waar ik even later hoorde dat ze in het $300 deepstacked toernooi nog alternates aannamen tot level drie. Dus haast ik me naar de poker room, waar die wachtlijst ook alweer zeventig spelers diep is, en het zeker twee uur gaat duren voor ik in het toernooi kan geraken. Het zit niet mee vandaag. |  |
Goed van start
Toen ik m’n vorige verslag schreef, had ik heel erg veel zin in het $5000 6-max toernooi van donderdag. En ik ging meteen goed van start. Met AA tegen KK en daarna een shortstack die tegen mijn AQ all-in ging met K7 stond ik bij de eerste break al op 24.000 chips. We waren van start gegaan met 10.000 starting stacks.
Beat
Daarna begon het verkeerd te gaan. Bij blinds van 100-200 is er een raise naar 600 van een agressieve speler. De arrogante Rus die langs me zit callt, en ik call met 9 7 van schoppen. Op een 7 3 2 rainbow flop checkt de preflop raiser, en de Rus bet 1200 uit. Ik ruik een bluf, en call. De preflop raiser fold. De turn brengt een Queen, en de Rus bet 2400. Hij houdt nog 5000 chips achter. Ik probeer te bedenken wat hij hier kan hebben dat mij beat, maar het feit dat hij me keihard zit aan te staren, doet me de call maken. Ik heb ‘m hier, ik ben er zeker van. Ik weet dat de laatste 5000 er zeker ingaat op de river, en besluit nu al om elke bet te callen, welke kaart er ook komt. Op een river 6 gooit hij inderdaad z’n laatste 5000 in de pot, en ik maak de call. Hij draait pocket zessen om. Sick.
Rail
Wat later check ik in de big blind met A4. De flop komt 4 4 2, en de Rus in de small blind bet weer uit. Ik call, en de andere spelers folden. De turn is een 3, de Rus bet, ik call. De river is een 9, de Rus bet de helft van mijn stack, en ik gooi de andere helft er ook in. Hij laat 43 zien. Zo heb ik gefrustreerd de rail opgezocht, waar Simon zich niet veel later bij me voegde. Bram had nog een leuke stack, dus we hebben hem aan z’n concentratie over gelaten en we vertrokken naar Ceasars. Tijdens het avondeten in Mesa Grill kregen we het slechte nieuws: Bram eruit.
Weer niks
Maar goed, een nieuwe dag, een nieuw toernooi, en Bram en ik vertrokken gisteren rond half twaalf weer naar het Rio voor de $2000 freezeout. Hier gingen we van start met 4000 chips, en blinds van 25-50. Tijdens het tweede level werd dat 50-100 en 100-200 in het derde level. Voor de eerste break (na twee levels) waren m’n beste handen AJ en 44, dus moet ik met slechts 2200 in chips beginnen aan level drie. Ik fold m’n blinds en gooi dan 1800 erin als ik AJ vind. Iedereen fold. Onze tafel wordt opgebroken, en bij m’n eerste hand aan de nieuwe tafel ga ik opnieuw all-in, nu met pocket boeren. De small blind callt met KQ, river K, klaar.
Cash
Bij m’n terugkomst in Ceasars besloot ik om nog wat te werken, en zette me neer aan de 2-5 no limit. Eerst $500 verlies, dan terug naar $200 winst, en rond negen uur heb ik de dag maar afgesloten met $100 verlies. Als niet iedereen z’n flush en straight draw zou gehit hebben op de river, had hier minstens $1000 winst ingezeten, maar goed. Dat is het heerlijke spelletje dat we poker noemen.
Relaxen
En zo is het dan zaterdag en zit ik hier na m’n nutteloze tripje naar het Rio. Wat ga ik nu nog doen? Misschien wat zwemmen, alhoewel ik denk dat het daar wat te warm voor gaat zijn, zo midden op de dag. Bram en Simon willen wat gaan shoppen, misschien ga ik wel met hen mee. Ofwel gewoon in de zetel liggen en DVD’s kijken op de laptop. Ik zie nog wel.
Morgen
En morgen? Een nieuwe dag, een nieuw toernooi. De $500 deepstacked hier in Ceasars. Het is dan wel niet de WSOP, maar er zal toch zo’n $80.000 te rapen vallen voor de winnaar. Hopelijk ben ik dat.
