Winst in Venlo - Final Table
Zondag 9 maart, 22:00
|
Aan de laatste tafel ga ik traag van start. Er zijn een paar spelers bijgekomen die ik niet ken, en iedereen zal wel agressief spel van mij verwachten, met m’n berg chips van 330.000. Ik probeer altijd tight te starten aan een nieuwe tafel. Maar dat kost natuurlijk wel wat. Dürks, een slowrollende Duitser met een omgekeerde zonnebril op z’n kop, heeft ondertussen al twee spelers geëlimineerd en staat op 200.000. | |
Fold
Als er eindelijk eens wordt gefold tot bij mij, raise ik met Q3o naar 40.000 bij blinds van 8000-16.000. De timing zat goed, en m’n kaarten maken op dat moment niet zoveel uit. Ik heb al drie rondjes gefold, dus ik hoop hier wat respect te krijgen. Maar zo heeft Thijs dat niet begrepen, en hij schuift alles erin over m’n raise. Ik fold en hou nog 240.000 over.
Flush
De hand erna raise ik Ah6h, omdat ik ervan uitga dat ze niet zullen geloven dat ik twee keer na elkaar met een slechte hand durf raisen, zeker omdat ik de eerste keer al heb moeten folden. Dürks callt in de big blind. Er komt Ks Jh 2c op tafel en hij checkt. Ik check ook, om geen checkraise te riskeren en om hopelijk een leuke turn te vinden. Als er een hartennegen verschijnt, bet Dürks 40.000. Ik krijg bijna 4:1 op die call met de nut flush draw, dus fold is al geen optie. Raisen wil ik ook niet, hij kan net zo goed een hand aan het slowplayen zijn en ik heb geen zin om alles erin te gooien met m’n draw. Een makkelijke call dus. Ik denk maar één ding als de dealer de river kaart van het pak trekt: hartenhartenhartenhartenhartenHARTEN! Hij heeft me blijkbaar gehoord, want de kaart die hij omdraait is hartenvijf. I’m holding the stone cold nuts baby. Dürks checkt, en ik moet bedenken hoeveel ik ga betten. Hij kan geen al te sterke hand hebben, anders had hij de river wel gebet. Ik weet niet of de flush draw hem schrik aanjaagt, of dat hij op de turn gewoon een bluf probeerde. Er zit nu ongeveer 180.000 in de pot, en ik heb nog 160.000 over. All-in. Dürks denkt niet lang na, en callt dan met pocket queens.
Onvoorstelbaar, ik speel één hand aan de final table, en ik bust meteen de tweede in chips. De rest van de tafel moet stilaan schrik beginnen krijgen, want nu zit ik met een monsterstack van meer dan een half miljoen chips voor me, ongeveer de helft van de chips in play. We zijn nog met zes.
Flippen?
En dan gaat het snel. Ik heb nu de stack en de image om agressief te gaan spelen, dus dat doe ik ook. Ik raise met 55 naar 40.000 en Dominick Kulicki gaat all-in voor 90.000 totaal. Ik call natuurlijk, maar omdat hij zo tight speelt, zal ik al blij zijn als het een coinflip is. Ik draai m’n vijven om en zeg tegen hem: “als je geen paar hebt, gaan we flippen”. Hij antwoordt: “Nee, we flippen zelfs niet”, en laat A2 zien. Mijn hand blijft staan en we zijn nog met vijf.
Thijs
Thijs elimineert nog een speler, en we zijn nog met vieren als ik met KJs raise op de button. Cees fold in de small blind, maar Thijs gaat all-in op de big blind, en ik heb een moeilijke beslissing te nemen. Hij heeft hier nog 240.000. Ik zal nog 350.000 overhouden als ik call en verlies, maar dan heeft Thijs de chiplead. Hij is natuurlijk agressief. Wat kan hij hier vasthouden? Elk paar natuurlijk. Elke aas. Een koning met een redelijke kicker. QT en hoger. Misschien zelfs af en toe een suited connector. Uiteindelijk zijn er maar een paar handen waar ik het echt slecht tegen doe: AK, AJ, KQ, AA, KK, QQ en JJ. Maar hij gaat hier all-in met zoveel meer dan alleen maar die handen. Ik call.
|
Ik loop een beetje achter (47/53) tegen zijn A6o, maar op de flop verschijnt er meteen een koning, en een aas blijft uit. Ik feliciteer Thijs met z’n vierde plaats, en probeer plaats te vinden om die 240.000 nog op te stapelen. We spelen maar enkele handen met drie, tot Norbert Holting all-in gaat op de button. Ik call in de small blind met 33, en zijn T5o krijgt geen hulp. Headsup! | |
Break
We krijgen nog heel even pauze, omdat ik langs Cees zit, en ze willen mijn stack een plaats opschuiven omdat dat beter is voor de camera. Ik waarschuw de floor dat als hij m’n stack omduwt, hij ‘m weer mag opstapelen. Als ik naar het toilet wandel, besef ik dat ik in m’n hoofd al gewonnen heb, maar dat ik dat aan tafel ook nog moet waarmaken. Ik zit wel met een miljoen chips tegen Cees z’n 150.000, maar die moet ik hem toch nog zien af te pakken.
All-in
Terug aan tafel fold ik vier of vijf handen na elkaar. Hij gaat twee of drie keer all-in op zijn button, ik win één keer zijn big blind, ik fold één keer mijn small blind, en dan fold ik nog eens als hij weer all-in gaat. Hij laat teleurgesteld aas-koning zien. Een paar handen lijkt misschien niet zo lang te duren, maar als je daar zit, lijkt het wel een eeuwigheid. Je vraagt je af wat je nu in godsnaam moet doen, want je wil hem niet laten terugkomen, en je wil zeker je chips er niet te licht inschuiven en hem laten verdubbelen… Ik ben uitgeput na vier dagen spelen, lang in de auto zitten en weinig slapen, en ik wil hem absoluut niet laten terugkomen met een double-up. Het zou een enorme klap zijn voor m’n moraal, om me dan opnieuw te moeten opladen voor een headsup gevecht. Als hij nu verdubbelt, heeft hij 350.000 tegen mijn 800.000, en wordt het weer gevaarlijk.
Gelukkig krijg ik op mijn volgende hand 33, en dat is een no-brainer. Ik heb een paar, all-in dus. Cees callt met A7, maar op de turn hit ik een 3 en hij is kansloos.
|
Trofee
Voordat ik tijd heb om na te denken over wat er net gebeurd is, moet ik tientallen handjes schudden, de toernooileiding wijsmaken dat ik die €39.900 echt niet in casinochips uitbetaald hoef, en of ze dat misschien naar mijn bankrekening kunnen overschrijven, papierwerk invullen terwijl de reporters van pokercity een interview komen vragen, dan voor de camera gaan zitten, ondertussen rinkelt mijn GSM drie keer maar ik kan niet opnemen, en als dat voorbij is… stilte. De reporters gaan aan de perstafel met laptops en camera’s aan de slag, de toeschouwers zijn verdwenen, de toernooidirectie is mijn overschrijving in orde gaan brengen, en de kelners zijn de toog aan het afwassen. Ik zit alleen aan de tafel, met m’n trofee voor me en een grote kartonnen cheque langs me. Gewonnen. Lekker.
|
|