by ScottyParker

Sinds ik me drie jaar geleden op poker heb toegelegd, heb ik altijd een verschil gemaakt of proberen te maken tussen twee nauw verwante concepten: tactiek en strategie. Aan de pokertafel worden deze twee vaak met elkaar verward. Mijn mening is dat tactieken meestal oplossingen zijn voor gekende problemen. Strategie daarentegen, verwijst naar de kern, de basisconcepten van veel verschillende soorten tactieken. Aangezien poker een spel is waar er op basis van incomplete informatie moet worden gehandeld, is het een goede keuze om je als speler vooral toe te leggen op strategie. Als je die eenmaal begrepen hebt, maakt het niet meer uit welke situatie je voorgeschoteld krijgt. Je bezit dan namelijk één van de belangrijkste eigenschappen die er zijn in poker: aanpassingsvermogen.
Eigenlijk heel logisch, aangezien er in één enkele pokerhand al duizenden, of meer, situaties kunnen voorkomen. Je zal je voortdurend moeten aanpassen aan meerdere factoren. Toch doet het merendeel van de spelers dat niet. Aan de andere kant zou je ook kunnen stellen dat het idee van geld te verdienen door het omgekeerde te doen van wat het merendeel van de mensen doet, feitelijk een soort axioma is in poker. Een kernbegrip. Kort gezegd : de mensen passen zich vaak niet (goed) aan en het loont om het omgekeerde hiervan te doen.

Dit is eigenlijk niet veel meer dan een voorbeeld van iets waarmee ik aan het experimenteren ben. Ik ben er van overtuigd dat de 'leaks' in iemands spel, in de kern zitten, en niet aan de rand. Een doorsnee grinder denkt bijvoorbeeld vooral na over zogenaamde 'tough spots', situaties die zeer moeilijk te beoordelen zijn. Maar dat ze zeer moeilijk te beoordelen zijn, houdt wel in dat het per definitie geen zeer +ev situatie kan zijn, een situatie waarbij veel (en makkelijk) geld kan verdiend worden, en ook geen zeer -ev situatie, omdat het anders geen moeilijk te beoordelen situatie zou zijn geweest. Kortom, aangezien er niks, of toch niet veel, te winnen of te verliezen valt, zou het  logischer zijn om je weer bezig te houden met de kern. De tijd die vrijkomt door basisbegrippen in hun kern te tackelen, en door er achter te komen over welke dingen het nut heeft om na te denken, kan je dan weer gebruiken om je winst te maximalizeren en je verlies te minimalizeren.

Als je de grootste leaks van je spel zo kan blootleggen, in plaats van de minst beduidende - zoals meestal het geval is - kan je echt werken aan je pokerspel en zo ook veel geld verdienen. Je kan zo bijvoorbeeld 'tilt' beter controleren, omdat het je grootste leaks zijn die dan komen bovendrijven. Zo hoef je voor elke $ die je wint niet bijna een $ terug te geven. Mijn tip is dus je 'auto-pilot' game zeer vaak en grondig fundamenteel in twijfel te trekken en te onderzoeken. Poker is, nogmaals, een spel dat gespeeld wordt met incomplete informatie. Maar op pokervlak moet je jezelf vooral kennen, daarna pas je tegenstander.

Dat is ongeveer mijn basismentaliteit, 'zelfkennis, daarna informatie', wat poker betreft. Vragen hierover zijn natuurlijk zeer welkom in de bijhorende forumthread. Maar, het komt er in ieder geval op neer dat ik iedereen aanraad om jezelf een spiegel voor te houden wat poker betreft, of andere mensen dit te laten doen op het forum.

Nu dit gezegd is, kunnen we beginnen, wat mij betreft. Beginnen met wat?
Wij gaan als team op de site en het forum wekelijks video's en artikels uitbrengen over poker. De video's zijn gericht op de praktijk, de artikelen soms ook, soms zijn ze een uitwerking en verduidelijking van een of meerdere bepaalde begrip(pen). Op het forum kan je suggesties posten zodat wij weten waarover je graag iets zou willen lezen of bekijken. Ook kunnen we daar natuurlijk vele echt gespeelde handen bespreken. Je zou het kunnen zien als studeren en informatie inwinnen enerzijds, en 'de test', wanneer je aan tafel zit, anderzijds. Wij zijn geïntereseerd in ze allebei. Mijn mening is dat 70% spelen, 30% 'studeren' een goede mix is.
Je kan dus bijvoorbeeld na een sessie handen posten waar je niet zeker was over je beslissing. Of over bepaalde concepten.

Ik heb een gek concept waar ik dit introductie artikel mee wil afsluiten. Ik hoop dat jullie me laten weten wat jullie ervan denken op het forum.

Ik zit te spelen met een idee dat ik 'de range-verstoorder' noem.
Stel dat je UTG zit aan een standaard 6-max pokertafel. Je raised hier waarschijnlijk ongeveer 22+, A10s+, Ajo+. Daarmee zul je vaak de blinds oppikken of met één tegenstander naar de flop gaan. Daar zal je vaak 3/4e pot betten en de pot krijgen. Dit doe je met je hele range, voor zogenaamde 'balance'. Anders geef je informatie weg over je handen, in die zin dat je bijvoorbeeld AA zou betten op de flop en 33 niet. Als je dan checkt op de flop kan je AA al niet meer hebben. Als je tegenstander zo al de puzzelstukjes verzamelt, kan hij een duidelijk idee hebben over wat jij in je hand hebt. Daarom doe je dat dus. Ik speelde met idee om een hand toe te voegen aan deze range, de zogenaamde 'range-verstoorder'. T4s bijvoorbeeld. Je fold als je preflop gereraised wordt, en je fold als je continuation bet geraised wordt. Dan past hij precies in je range en zal je er bovendien gemiddeld geld aan verdienen als je altijd fold tegen een eventuele raise op de flop. Maar als je ooit een full house flopt en je hand kunt laten zien bij showdown, zijn je tegenstanders ontzettend verward. Dat kan je uitbuiten. Ze zullen vaker callen, vaker folden, of vaker raisen. Maar dat ze neutraal staan tegenover die T4s info die je hen geeft is bijna nooit het geval. Jij kan daar de vruchten van plukken. Callen ze vaker, dan value bet jij vaker, om maar iets te noemen. Als je T4s eenmaal hebt laten zien, verander je van hand. Het moet een nutteloze hand zijn, omdat je moet kunnen bet/folden op de flop, zodat je nooit in de problemen komt met "second best hands". Ook vind ik het aangenaam om zo op een bepaalde manier het spel een beetje speels te houden en wat intuïtie in te bouwen in alle wiskundige affaires. Als je favoriete hand J2s zou zijn, is dit volgens mij dus een zeer goed idee. Neem gewoon bij voorkeur suited kaarten die niks met elkaar te maken hebben. Ik kies altijd 93s. Maar nu dus niet meer. 'Hij denkt dat ik denk dat hij denkt'.

Belangrijk is dat het goed is om stil te staan bij de basis, nu ook weer. Een TAG speelt goede handen aggressief en wordt daarom afbetaald. LAG spelen is moeilijker maar levert meer op. Wat je met de range-verstoorder eigenlijk hebt gedaan is je spel een beetje creatiever maken en een minuscuul beetje LAGier, zonder dat je hiervan de lasten moet dragen. Je zal met je range-verstoorder grote potten winnen, of kleine verliezen. Je zal TAG spelen en misschien toch een LAG imago hebben bij sommige tegenstanders. Je zal je idee misschien ook finetunen en zo een echt onsterfelijk concept vinden. Hier komt het er op neer dat we een stapje dichter komen bij iets wat toch een doel zou moeten zijn. TAG spelen en afbetaald worden als een LAG. Of omgekeerd kan je ook LAG spelen met een TAG image, en zal iedereen telkens folden. Je hebt een situatie gecreëerd waar je een tegenstander kan uitbuiten en hij jou amper. De -EV investering die je doet met je range-verstoorder (een totale bluf meestal), word hier zichtbaar uitbetaald op meerdere manieren. Bovendien is het een goede en winstgevende zaak om zo over poker na te denken. Op elke limiet. Kernbegrippen zijn overal geldig, zowel op microstakes als op high stakes.

Tot het volgende artikel.